Զա՛րկ շարունակ, մինչև կարմիր ոճրի նողկալի քրքիջը խեղդվի

Անսահման հպարտ եմ, որ որդիս հայրենատեր է մեծանում։ Հազարավոր մղոններ հեռու եմ իրենից հիմա, բայց ամբողջ էությամբ զգում եմ նրա ոգին։ Ունենալու ենք շատ պայծառ ապագա, հզոր երկիր՝ իր հզոր քաղաքացիներով։

Վեր կաց ու զա՛րկ, զա՛րկ ուժգին, և թող հազար տարիների մեռելների ոսկորները դողան հարվածներիդ շանթից: Զա՛րկ, երբ հալածում են քեզ: Զա՛րկ, երբ փակում են քո փառավոր ընթացքը: Զա՛րկ, երբ մերժում ու հեգնում են քո պարզած ձեռքը: Զա՛րկ շարունակ, մինչև կարմիր ոճրի նողկալի քրքիջը խեղդվի, մինչև արդարության ու ճշմարտության վսեմ գործը հաղթանակի:

Եվ այն ժամանակ, հավատա՛, նահատակ ժողովուրդ, արյունարբու թշնամիդ անգամ ծունկի կչոքի ու կկոչի՝ «հարգանք քեզ»…

Վահե Բալբաբյան

Մեկնաբանություններ